سيد مهدي حجازي ( مترجم : حجازي و خسروشاهي )
633
درر الأخبار من بحار الأنوار ( فارسي )
اگر مسندى برايم گسترده شود وروى آن بنشينم بر أهل تورات با توراتشان ، وبر أهل إنجيل با انجيلشان ، وبر أهل قرآن با قرآنشان ، قضاوت مىكنم . واين رتبه با داشتن تنها علم حاصل نمىشود بلكه انسان اين رتبه را به نيروى علم لدني پيدا مىكند . 4 - خصال صدوق : ابن مغيره ، از جدش ، از سكونى ، از حضرت صادق عليه السّلام از پدران بزرگوارش روايت كرده كه فرمود : حضرت رسول أكرم صلَّى الله عليه وآله فرمود : در روز قيامت دوزخ با سه طايفه گفتگو مىكند ، أمير ، قارى ، ثروتمند ، به أمير مىگويد : اى كسى كه خدا به أو فرمانروايى بخشيد وعدالت نورزيد أو را مىبلعد چنان كه مرغ دانه كنجد را مىبلعد ، وبه قارى مىگويد : اى كسى كه پيش مردم خود را آراسته نشان داده وبا انجام گناهان با خدا مبارزه كرده است ، أو را [ نيز ] مىبلعد وبه ثروتمند مىگويد : اى آنكه خدا به أو دنياي زياد وفراوانى از روى لطف عطا كرده و [ مؤمن فقير يا ] حقيرى از أو قرض خواسته وأو جز بخل كردن را نخواسته است ، أو را [ هم ] مىبلعد . 5 - طب الأئمة : محمد بن زيد بن مهلب كوفي ، از نضر از عبد الله بن سنان روايت است كه از حضرت أبا عبد الله عليه السّلام سؤال كرد از رقيه عقرب ومار ، رقيه ديوانه وجادوشده اى كه عذاب مىكشد ؟ فرمود اى ابن سنان اشكالى بر رقيه وعوذه ، ونشره نيست اگر از قرآن باشد وهر كس را قرآن شفا ندهد چه چيزى أو را شفا مىدهد ؟ وآيا چيزى در اين موارد ، رساتر از قرآن وجود دارد ؟ آيا خداى تعالى نمىفرمايد : « وننزل من القرآن ما هو شفاء ورحمة للمؤمنين » ، آيا خداى تعالى نمىفرمايد : * ( لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ لَرَأَيْتَه خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ الله ) * . از ما بپرسيد به شما ياد مىدهيم ، وشما را به قوارع قرآن براي هر مرضى واقف سازيم . 6 - طب الأئمة : زرارة بن أعين گفت : از حضرت امام باقر عليه السّلام ، در باره مريض سؤال كردم [ وگفتم : ] آيا تعويذ يا چيزى از قرآن را مىشود به باز ويا گردن أو بست فرمود : بلى ، اشكالى ندارد ، به درستى كه قوارع قرآن نفع مىدهد آنها را به كار بگيريد واز آنها سود ببريد . 7 - معاني الأخبار : از ثمالى روايت است كه امام باقر فرمود : أمير مؤمنان عليه السّلام فرمود : آيا فقيه حقيقي را به شما معرفى نكنم ؟ عرض كردند : بلى يا أمير مؤمنان ، فرمود : كسى است كه مردم را از رحمت خدا نااميد نسازد ، واز عذاب خدا آسوده خاطر ننمايد ، در گناهها به